Γιατί YOUtopia

«αρχή παιδεύσεως ή τών ονομάτων επίσκεψις»

Αντισθένης

Εξ ὀνομάτων ἄρξασθαι, λοιπόν. Ή γιατί ονομάσαμε το εγχείρημα YOUtopia

Ο τίτλος συνδυάζει μοναδικά την ελληνική “Ουτοπία”, που διατηρεί την σημασία της στα Αγγλικά, και ταυτόχρονα κλείνει το μάτι στον αναγνώστη με το YOU ( : εσύ) που, χωρίς να αλλάζει την εκφορά της λέξης, υποδηλώνει ότι η Ουτοπία (μπορεί να) είσαι Εσύ. Εσύ είσαι ο χώρος/τόπος όλων των δυνατοτήτων σου, Εσύ δίνεις τροφή στα όνειρά σου, Εσύ ο ορίζοντας των προσδοκιών σου στη ζωή. Ταυτόχρονα καλεί να γίνεις Εσύ η Ουτοπία, αυτό το κατά τον Thomas More ιδανικό, ώστε με την συνεισφορά σου να εξασφαλίσεις τον τέλειο, φανταστικό -άρα πραγματοποιήσιμο- κόσμο.

Το κυρίως θέμα του ιστολογίου ειναι το “Επάγγελμα”, που αποτελεί την συμπύκνωση και το σημείο τομής των χαρακτηριστικών, ικανοτήτων, γνώσεων, δεξιοτήτων, ιδανικών και στόχων με τα οποία θα διαμορφώσει ο (νέος, αλλά όχι μόνο ) άνθρωπος το σχέδιο μιας ζωής, που θα του προσφέρει νόημα ‘ώστε να την κανει ‘αξιο-βίωτη”, τέτοια που να αξίζει να την ζήσει κανείς.

Το “Επάγγελμα” από το αρχαιοελληνικό “επαγγέλλομαι” που σημαίνει ‘υπόσχομαι’ είναι υπόσχεση. Υπόσχεση σε ποιον? Στον εαυτό μας ( ‘YOU’), στους άλλους, απέναντι στη ζωή, στην κοινωνία που ζούμε, στην κοινωνία που προετοιμάζουμε, συνεισφέροντας το δικό μας μερίδιο.

Υπόσχεση. Ότι θα υπάρξω άξιος/α του ρόλου που θα δεσμευτώ να αναλάβω, ότι δεν θα με προδώσω, ότι θα γίνω αυτός/η που είμαι κι έτσι θα υπάρξω- για μένα και τους άλλους/ες.

Και έτσι θα ‘χω υπάρξει και για τους επερχόμενους…

Μα πώς? Μπορώ εγώ άραγε να είμαι /γίνω τόσο σημαντικός/η?

Θα σας διηγηθώ μια ιστορία. Στις σχολικές τάξεις που συναντούσα τα παιδιά για να κάνουμε την αρχική γνωριμία μας, που θα ολοκληρωνόταν στη συνέχεια με τις επισκέψεις τους και τις συμβουλευτικές συνεδρίες μας, τους έλεγα να κοιτάξουν ολόγυρα και να βρουν όλα (τις εκατονταδες) τα επαγγέλματα -ή μάλλον τους επαγγελματίες εκείνους- που μας είχαν εξασφαλίσει με την εργασία τους τόπο, χρόνο, μέσα, δυνατότητες, τεχνολογία κλπ για να μπορέσει να συμβεί η συνάντησή μας.

Και τα παιδιά ξεκινούσαν από τα χειροπιαστά (πόρτες, κτίριο, κουρτίνες, βιβλία, κομπιούτερ κλπ) για να φθάσουν, μετά από ενθάρρυνση, στα πιο “αφηρημένα” (από το σχολείο ως τόπο και θεσμό εκπαίδευσης, στους Παιδαγωγούς που είχαν εμπνεύσει μεθόδους και αντιλήψεις που έκαναν την εκπαίδευση και τους θησαυρούς της γνώσης προσιτούς σε μας εκεί στο μικρο συνοικιακό σχολείο).

Κι ενώ το θέμα μας θα είναι το Επάγγελμα, η πρόθεσή μας είναι να το προσεγγίσουμε (και) διαφορετικά, εναλλακτικά. Και γιατί υπάρχει πληθώρα υλικού στο διαδίκτυο για όποιον/α ενδιαφέρεται να ενημερωθεί με τους “κλασσικούς” τρόπους προσέγγισης του ζητήματος ( τεστς, τρόποι λήψης απόφασης, αγορά εργασίας κλπ) και γιατί εμείς θεωρούμε ότι δεν είναι επαρκείς (παρα την πληθώρα). Ένας άλλος τρόπος, συμβατός με την δική μας κοσμοθεωρία περί εκπαίδευσης, επαγγελματικής δέσμευσης, αξιών, θα εκτυλιχτεί- ελπίζουμε- μέσα από αυτές τις σελίδες που ανοίγουμε τώρα εδώ, και που με μεγάλη μας χαρά θα εμπλουτίζεται με βάση και τα δικά σας ενδιαφέροντα ,τις ανάγκες και τους προβληματισμούς που θα αναπτυχθούν μέσα από τον διάλογο που ξεκινάμε.

Ο στόχος μας, λοιπόν, μπορεί να είναι το “Επάγγελμα”, αυτός όμως μπορεί να μας χαρίσει ένα τόσο ωραίο ταξίδι, που η αναζήτηση να γίνει απλώς η αφορμή για να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και να ονειρευτούμε την θέση μας στον κόσμο.

Καλά μας ταξίδια, λοιπόν!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *